Specjalne metody cięcia tlenem

Przy cięciu tlenowo-proszkowym (p. rozdz. XXI, rys. 20) elementem tnącym nie jest tlen, lecz proszek żelazny spalający się w strumieniu tlenu. Z tego powodu technika cięcia tlenowo-proszkowego różni się nieco od techniki cięcia samym tlenem. Głowicę palnika tlenowo-proszkowego należy przy rozpoczynaniu i w czasie cięcia w odległości 30-^40 mm od powierzchni materiału. Rozpoczynanie cięcia tlenowo-proszkowego nie wymaga uprzedniego podgrzewania krawędzi materiału, bezpośrednio po ustawieniu palnika nad krawędzią można nacisnąć dźwignię zaworu doprowadzającego tlen oraz proszek żelazny i od razu rozpocząć przesuwanie palnika z prędkością zależną od rodzaju i grubości przecinanego materiału. Parametry podane w rozdz. XXI, tabl. XIII, XIV mogą być przekroczone o 40 do 80% w zależności od zręczności wykonawców. W czasie cięcia tlenowo-proszkowego powstaje znaczna ilość brązowych dymów i pyłu, będących wynikiem spalenia proszku żelaznego oraz materiału. Z tego powodu przy cięciu w pomieszczeniach zamkniętych należy zainstalować system wyciągowy od dołu ciętej blachy, a nie od góry, względnie – zaopatrzyć obsługę w ochronne maski przeciwpyłowe.

Podobne wpisy